Maandagochtend, het begin van een nieuwe werkweek. Argeloos start ik mijn trouwe laptopje op, terwijl ik wat rommel tussen de papieren op mijn bureau. Dan trekt een vreemd tikkend geluid mijn aandacht. Het beeldscherm van mijn laptop vertoont een boodschap die ik nooit eerder heb gezien. De laatste regel vertelt me: ‘operating
system not found’.
Ik probeer de computer nog een keer of vijf op te starten, stop de recovery disc in de
zijkant, maar niets werkt. Het zweet breekt me uit als ik het nummer van de computerzaak
bij mij om de hoek intoets. Al mijn werk staat op dit ding. Alles wat ik geschreven
heb de laatste drie jaar. En wanneer heb ik in de goede vrede voor het laatst een
back-up gemaakt?
De computerman stelt me niet echt gerust. ‘Wat zegt ‘ie? En een klikkend geluid? Oh. Haha, da’s meestal niet zo goed.’
Met mijn trouwe metgezel onder mijn arm – in mijn euforische bui noemde ik mijn laptop toen ik het ding als student drie jaar geleden spiksplinternieuw kocht, mijn ‘dreamwriter’ – ren ik zo’n beetje naar de computerzaak. De man achter de balie denkt dat ‘ie mijn teksten nog wel kan redden.
Ik geloof dat hij me bijna het standaard praatje ‘binnen drie werkdagen wordt u gebeld’ wil verkopen, maar hij moet iets aan me zien, want hij zegt: ‘Ik ga er meteen mee bezig, goed? Ik bel je vanmiddag. Enneh… sterkte.’
Uiteindelijk belt hij me ‘s middags, met de mededeling dat mijn harde schijf onherstelbaar
gecrasht is en ze er nog geen letter vanaf kunnen halen. Mijn laatste back-up, merk ik ’s avonds,heb ik 30 oktober vorig jaar gemaakt.
Inmiddels maakt een speciaal programma drie keer per dag een back-up van mijn werk naar een
externe harde schijf, want dit gebeurt me nooit weer. Er zijn ergere dingen, veel vreselijker dingen zelfs, dat weet ik best. Maar toen mijn dag, of eigenlijk mijn hele afgelopen week absoluut niet meer volgens planning verliep, omdat ik zoveel werk opnieuw moest doen en me steeds meer dingen te binnen schoten die ik kwijt was, bedacht ik weer eens hoe één écht ernstig voorval een goed lopend leven compleet kan ontregelen. Het wegvallen van een geliefde, een baan, of iets anders belangrijks kan de boel zo overhoop halen dat plotseling alles in het honderd loopt, hoe goed je het ook voor elkaar had. En om even in computertermen te blijven: geen backupprogramma dat daar iets aan kan doen.

 

SAFFIRA RIJKEE